تا حالا به نظرات یه وبلاگ توجه کردید مثلا اگه وبلاگی در مورد یه موضوع اجتماعی مطلبی رو نوشته قاعدتا باید هم مخالف داشته باشه و هم موافق ولی باید عرض کنم خدمتتون که در ایران متاسفانه اصلا اینجور نیست و افراد خیلی کم نظرات مخالفشون رو در وبلاگ دیگران ارائه میدن یا اگه هم اینجوریه اغلب بدون ادرس و یا ایمیلاشونه نمیدونم شاید به این دلیل باشه که ما ایرانی ها اصلا تاب تحمل شنیدن نظر مخالف خودمون رو نداریم و فکر میکنیم که عقل کلیم(البته من خودم رو عرض میکنم و میدونم که شما اینجوری نیستید) یا شاید یه دلیل دیگه هم اینه که از این ترس داریم که طرفی که بر خلاف مطلبش نظر دادیم بیاد تو وبلاگمون و حسابی با کلمات جهانی ک دار از خجالتمون در بیاد .یه مورد دیگه هم که خیلی جلب توجه میکنه اینه که اگه در بخش نظرات 2 یا 3 نفر موافق مطلبی بودن بقیه هم همراه جمع هم اوا شده و به به و چه چه میکنن ولی خدا اون روز رو نیاره که یه جوونمرد زنگ گود رو بزنه و یه نظر مخالف بده اونوقته که اماج حملات مخالفین شروع میشه و حسابی حال وبلاگ نویس رو میگیرن و این در صورتی که با این موضوع موافقن ولی از این شعر پیروی میکنن (گر خواهی نشوی رسوا همراه جماعت شو)به نظر من هدف وبلاگ نویسی این نیست که ما نظراتمون رو به دیگران تحمیل کنیم بلکه باید حرفهامون رو به اشتراک بذاریم و اگه اشتباهی داشتیم اونو تعدیل کنیم مثلا من همین چند مدت پیش تو یه وبلاگ مذهبی یه نظری دادم البته با رعایت ادب ولی نامرد اومده تو وبلاگم و هرچی از دهنش در اومده بود به من گفته بود جوری که مجبور شدم اون پست رو بکل پاک کنم البته نه این که من خودم اینجوری نیستم من هم اگه حرف بی ربطی یا توهینی تو نظرات نوشته شه که هیچ ارزشی نداشته باشه حتما از خجالت اون فرد در میام ولی تا اونجا که بتونم نظراتم رو پاک نمیکنم .